Przejdź do treści

ssaki, osiadły

Żubr

Bison bonasus

Największy ssak lądowy Europy: ciemnobrązowy olbrzym z garbem w kłębie, brodą i krótkimi rogami, uratowany przed wymarciem dzięki hodowli.

Rodzina
krętorogie
Wielkość
długość ciała byka 240 do 300 cm, masa 580 do 920 kg; krowy są często mniejsze i lżejsze
Długość życia
brak pewnych danych
W ciągu roku
osiadły
Ochrona
ścisła
Kiedy obserwować
I–XIIWidoczny przez cały rok.
Przyjrzyj się

W terenie

Jak rozpoznać

  • 01 / CECHA

    Sylwetka

    Masywny przód z wysokim garbem w kłębie i wyraźnie węższy, krócej owłosiony zad. Nogi dość długie; z boku zwierzę wygląda jak klin opadający ku tyłowi.

  • 02 / CECHA

    Głowa i rogi

    Krótka broda pod pyskiem i grzywa na spodzie szyi. Rogi mają obie płcie: krótkie, czarne, zakrzywione ku górze i do przodu, rosnące przez całe życie.

  • 03 / CECHA

    Stado

    Krowy z cielętami i młodzieżą chodzą w stadach, dorosłe byki często same albo w małych grupach i dołączają do krów w czasie rui. Zimą, w mrozy, żubry łączą się w większe stada.

  • 04 / CECHA

    Bezpieczeństwo

    Żubr wygląda na spokojnego, ale to dzikie, ciężkie i szybkie zwierzę. Nie zbliżaj się do niego, tylko spokojnie się wycofaj, także po zmroku, kiedy łatwo go nie zauważyć; nie wchodź między krowę a cielę.

Tropy i ślady

Co zostawia

Otwórz ślady w kluczu
  • TROP

    Trop racicowy

    Duży, zaokrąglony odcisk dwóch szerokich racic, przypominający trop bydła. Raciczki odbijają się dopiero w głębokim błocie albo śniegu.

    Nie pomyl: Trop łosia jest podobnie duży, ale wydłużony i spiczasty; trop bydła wygląda jak żubrzy, więc liczy się miejsce i inne ślady.

  • ODCHODY

    Placki

    Duże, płaskie placki podobne do krowich, latem miękkie, zimą zbitsze i bardziej włókniste. Leżą na leśnych drogach, łąkach i przy miejscach dokarmiania.

    Nie pomyl: Bydło domowe zostawia takie same placki; w głębi puszczy, z dala od pastwisk, wskazują żubra.

  • ZEROWANIE

    Zdarta kora

    Zimą i wczesną wiosną żubry zjadają także korę i pędy drzew; na pniach zostają jasne, podłużne rany po zębach.

    Nie pomyl: Podobne rany zostawiają jelenie przy spałowaniu; żubra zdradzą dopiero duże tropy i placki w pobliżu.

  • INNE

    Tarzawisko

    Wydeptane, piaszczyste albo gliniaste zagłębienie, w którym żubry się tarzają. Na okolicznych pniach zostają kłaki ciemnobrązowej sierści i wytarta kora.

Ślad rozstrzyga rozpoznanie tylko razem z miejscem i porą roku. Pojedynczy odcisk w rozmytym błocie bywa nie do oznaczenia i nie ma w tym nic wstydliwego.

Siedlisko

Gdzie szukać

Duże kompleksy leśne z mozaiką grądów, olsów i borów, przeplatane łąkami, polanami i dolinami rzek. Żeruje w lesie i na łąkach; zimą w wielu miejscach korzysta z dokarmiania.

Lasy, w których bywa najczęściej

Zwierzę nie jest przypisane do siedliska tak ściśle jak roślina. Lista mówi, gdzie spotyka się je najczęściej, a nie gdzie wyłącznie.

wrzesień

Kalendarz gatunku

Kalendarz sezonowy: żubr. Wiersze to zjawiska, kolumny to miesiące od stycznia do grudnia.
Zjawiskostyczeńlutymarzeckwiecieńmajczerwieclipiecsierpieńwrzesień, bieżący miesiącpaździerniklistopadgrudzień
Rujanienienienienienienietaktaktaknienie
Cielętanienienienietaktaktaknienienienienie
Zimowe stada i dokarmianietaktaktaknienienienienienienienietak

zjawisko trwanie występujeBieżący miesiąc: wrzesień.

Terminy zależą od pogody, wysokości nad poziomem morza i regionu. Kolumnę bieżącego miesiąca zaznaczyliśmy tłem.

Dane z obserwacji

Obserwacje w Polsce

Kiedy notowano

554 obserwacje o jakości badawczej z Polski w iNaturalist. Najwięcej w maju: 71.

W iNaturalist ta nazwa jest synonimem; liczby dotyczą gatunku Bos bonasus.

Liczby dla miesięcy
Obserwacje z iNaturalist według miesiąca: żubr
MiesiącWszystkie
Styczeń35
Luty49
Marzec56
Kwiecień51
Maj71
Czerwiec36
Lipiec59
Sierpień63
Wrzesień44
Październik47
Listopad17
Grudzień26

Gdzie notowano

Rekordy z Polski w GBIF: 2302, w tym przypisanych do województw: 1703. Najwięcej w województwie podlaskim: 1618.

Rekordy w województwie

  • 0 (brak rekordów)
  • 1
  • 2–4
  • 5–19
  • 20–1618

Poza mapą: 501 rekordów bez punktu przypisanego do kraju (bez współrzędnych albo na morzu) i 98 rekordów z punktem za granicą.

Liczby dla województw
Rekordy GBIF według województwa: żubr
WojewództwoRekordy
Podlaskie1618
Podkarpackie28
Zachodniopomorskie25
Warmińsko-mazurskie20
Lubuskie5
Mazowieckie3
Wielkopolskie2
Pomorskie1
Śląskie1
Dolnośląskie0
Kujawsko-pomorskie0
Lubelskie0
Łódzkie0
Małopolskie0
Opolskie0
Świętokrzyskie0

Jak czytać te liczby

Liczby pokazują, gdzie i kiedy ludzie notują przyrodę, a nie tylko, gdzie gatunek żyje. Zapisów przybywa tam, gdzie chodzi więcej obserwatorów, i w miesiącach, w których gatunek łatwo zauważyć albo sfotografować. Jeden duży zbiór danych, na przykład z jednego programu badań, potrafi przeważyć całe województwo.

Brak rekordów w województwie nie znaczy, że gatunku tam nie ma.

Obserwacje z iNaturalist o jakości badawczej i z otwartą licencją trafiają także do GBIF, więc część rekordów GBIF to te same spotkania. Dlatego obu liczb nie dodajemy.

Źródła: iNaturalist, obserwacje o jakości badawczej z Polski, odczyt 30 września 2026. Obserwacje mają licencje nadane przez ich autorów; pokazujemy tylko liczby. GBIF.org, dostęp 30 września 2026. Licencje rekordów zależą od zbioru danych (CC0, CC BY albo CC BY-NC); pokazujemy tylko zagregowane liczby.

Granice województw na mapie: © autorzy OpenStreetMap, geoBoundaries, ODbL 1.0.

Jak policzyliśmy te liczby

Liczby policzył potok pipelines/obserwacje/pobierz.mjs z publicznych interfejsów GBIF i iNaturalist. Nazwę łacińską z karty dopasowujemy dokładnie; gatunek bez pewnego dopasowania ma pustą wartość i zapisany powód. GBIF liczy rekordy obecności gatunku z kodem kraju PL wszystkich rodzajów: obserwacje terenowe, okazy zielnikowe i muzealne oraz dane z literatury. Województwo wynika z granic GADM, które GBIF przypisuje rekordom ze współrzędnymi; rekordy bez współrzędnych i z punktem za granicą liczymy osobno. iNaturalist liczy obserwacje o jakości badawczej z Polski według miesiąca obserwacji, a u roślin okrytonasiennych także obserwacje z adnotacją kwiatów albo owoców lub nasion. Obserwacje badawcze z iNaturalist z otwartą licencją trafiają też do GBIF, więc liczb z obu źródeł nie sumujemy.

Nie pomyl

Podobne gatunki

Podobne gatunki i różnice. Karta: żubr.
GatunekCzym się różni
ŁośAlces alcesŁoś ma bardzo długie nogi, zwisający pysk i wydłużony, spiczasty trop; żubr jest masywny w przodzie, ma garb, brodę i krótkie rogi u obu płci.

Dane

Ochrona, fakty i terminy

Status ochronny

Ścisła

Gatunek objęty ochroną ścisłą i wymagający ochrony czynnej (załącznik nr 1 rozporządzenia, lp. 2), z dodatkowym zakazem umyślnego płoszenia i niepokojenia. Obecne stada pochodzą z hodowli zachowawczej prowadzonej według Księgi Rodowodowej Żubrów.

Źródło: Rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt, tekst jednolity (Dz.U. 2022 poz. 2380), załącznik nr 1, lp. 2. Sprawdzono: 30 września 2026.

Fakty

  • Liczebność w Polsce

    2820 żubrów, w tym 2626 w stadach wolnych (koniec 2023 roku)

    Źródło: Białowieski Park Narodowy, Księga Rodowodowa Żubrów

  • Na świecie

    11 180 żubrów (koniec 2023 roku)

    Źródło: Białowieski Park Narodowy, Księga Rodowodowa Żubrów

  • Linie hodowlane

    białowieska, czyli nizinna, oraz białowiesko-kaukaska

    Źródło: Białowieski Park Narodowy, Księga Rodowodowa Żubrów

Terminy z tej karty

ostoja
Miejsce stałego przebywania zwierzyny, w którym może się rozmnażać i odchować młode.
grąd
Wielogatunkowy las liściasty, głównie dębowo-grabowy z lipą i klonem; kiedyś dominował na polskim niżu.
ols
Żyzny las olszowy na terenach stale podtopionych, bagnach i torfowiskach niskich.
knieja
Dawne, ciepłe słowo na duży, gęsty las; dziś żyje w opowieściach i nazwach.

Pełne wyjaśnienia są w słowniczku.

Skąd to wiemy

Opis nie został jeszcze zestawiony ze źródłem urzędowym: traktuj go jako wstępny. Status ochronny jest wyjątkiem i ma własne źródło powyżej.

Przegląd karty: 30 września 2026. Wymiary, terminy i długość życia są orientacyjne.

Ilustracje poglądowe z przezroczystym tłem. Pięć z nich powstało wcześniej dla koła roku i jest tu użytych ponownie bez zmian; pozostałe powstały dla atlasu w tym samym stylu. Rysunek pokazuje ogólny pokrój i układ barw, nie zastępuje fotografii ani klucza do oznaczania.

Fotografie pochodzą z Wikimedia Commons; autor i licencja stoją przy każdym zdjęciu, a strona pliku jest jedno kliknięcie dalej. Zdjęcia pomniejszyliśmy i przekodowaliśmy, nie zmienialiśmy tego, co pokazują. Przy wyborze sprawdzaliśmy nazwę gatunkową w kategoriach pliku, bo nazwa pliku bywa myląca.